Х.МОНГОЛХАТАН

 

Хорт хавдрын улмаас үхэлтэй нүүр тулж, өдөр хоногийг аргацаан буй хүнд өвчтөнд амар амгалан бурх­ны оронд одох боломж алга.

Тэд өв­дөж шаналж, өвдөлтийн ко­моор цагаа­саа эрт буцаж байгаа юм. Хөнгөвчлөх эмчилгээ эд­гээр хүмүүст ямар их хэ­рэг­тэй байгааг харуул­сан “Тэвчээрийн хязгаар дахь тэнцвэргүй тулааны мө­рөөр” нэртэй нийтлэл манай сонины энэ сарын 11-ний өдрийн ду­гаарт нийт­лэгдсэн би­лээ.

Манай нийтлэлийн да­раа олон уншигч редак­цид хандаж, хорт хавдар гэх аюулт өвчний улмаас на­сан эцэс болтлоо зовж ша­налж буй хүмүүст тус­лах ямар боломж байгааг судалж, төрийн эрх мэ­дэлт­нүүдийн сонорт хүр­гэхийг хүссэн юм.

 

ХҮНД ӨВЧТӨНИЙ 92 ХУВЬ НЬ ЗОВЖ, ШАНАЛСААР НАС ЭЦЭСЛЭЖ БАЙНА

Баримт:

“Завхан аймгийн То­сон­цэнгэл сумын харьяат өвчтөн Л 65 насандаа өвдөлтийн шокоор нас барсан. Тэрээр элэгний хорт хавдартай байсан. Өвдөлт намдаах эм ко­дейн, морфины аль аль нь аймаг, суманд нь тасарсан байсан тул охиноо Улаан­баатар явуулж 10 хоног уух эм жороор авахуулсан боловч дахин эм авч чадал­гүй өвдөлтийн улмаас нас барсан”

“Найдвар” хоспис эмнэлгийн тэмдэглэлээс...

III-IV шатны хорт хав­дар, хүнд харвалтын ул­маас үүссэн саажилт, элэг­ний хатуурлын улмаас үүссэн хэвлийн шингэн хуралт ба хордлого, бөөр­ний хурц дутагдал, зүрх, уушигны хүнд өвчин зэрэг монгол хүний нас барал­тын түгээмэл шалтгаан болж буй хүнд өвчний үед хөнгөвчлөх тусламж, үйл­чилгээ зайлшгүй шаард­лагатай. Гэвч  эдгээр хү­мүү­сийн наймхан хувь нь тусламж үйлчил­гээ авч, үлдсэн 92 хувь нь хүнд өвчинд зовж, ша­налсаар нас эцэслэж бай­гаа тухай баримтыг мэр­гэжлийн байгуулла­гууд гаргажээ.

Монгол Улсад жилд 17000 хүн нас барж байна. Эдгээр хүмүүсийн 60 хувь буюу дунджаар 9000 хүнд хөнгөвчлөх тусламж үйлчилгээ хэрэгцээтэй байдаг. Тэдний 3003 нь (давхардсан тоогоор 2011 онд) Хавдар Судлалын Үндэсний Төвийн Хөн­гөвчлөх эмчилгээний ка­бинетаас зөвлөгөө авч, 724 хүн хөнгөвчлөх эмчил­гээнд хамрагджээ. Үлдсэн 8200 орчим хүн хөнгөвчлөх эмчилгээ авч чадалгүй өвдөж, шанал­саар хорвоог  орхисон гашуун түүх  байна.

Шаардлагатай тохиол­долд хүн бүрт хөнгөвчлөх тусламж, үйлчилгээнд хам­­­рагдах боломжийг бүр­дүүлэх нь хүний эр­хийн чухал асуудал юм. Эдгэрэх найдлагагүй бол­сон өвчтөн нас нөгчих хүртлээ өвчин зовиураа аль болох бага мэдэрч, хүний ёсоор амьдрахын тулд эмнэлгийн шаард­лагатай тусламж авах эр­хийг Монгол Улсын Үнд­сэн хууль, олон улсын гэрээ, хууль тогтоомжоор баталгаа­жуулсан байдаг. Гэтэл манайд хөнгөвчлөх тусламж, үйлчилгээ үзүүл­дэг цөөн тооны тасаг, хоспис бай­даг нь өвчтөн эмнэлгийн үйлчилгээнд хамрагдахын тулд урт да­раалал хүлээх шаардлага­тай бол­го­дог. Иймээс хөн­гөвчлөх тусламж, үйлчил­гээний хүртээмжийг нэмэгдүүлэх нь ардчилсан төрийн чухал үүрэг юм.

 

БИЕ МАХБОД, СЭТГЭЛЗҮЙН ХУВЬД ШАНАЛГАН ЗОВООХ НЬ ХҮНЛЭГ БУС ЗҮЙЛ

Эдгэрэх найдваргүй гэж оношлогдсон, хүнд өвчнийхөө улмаас хүчтэй зовиур шаналгаа мэдэрч буй иргэнийг ихэнх эмнэлгийн байгууллага хүлээн авч, үйлчилгээ үзүүлэхдээ хойрго ханддаг. Энэ нь бусад нөлөөлөх хүчин зүйлсээс гадна өвч­төний зовиур шаналгааг хөнгөвчлөх үйлчилгээ үзүү­­лэх нь тухайн эмнэл­гийн чиглэл биш, нөгөө­тэйгүүр нас баралт гаргах­гүйн тулд хүнд өвчтөн авахаас зайлсхийдэгтэй холбоотой аж.

Баримт

 “...Би улсад 42 жил ажилласан. Эрүүл мэн­дийн болон нийгмийн даат­галыг зохих ёсоор нь төлж ирсэн. Урьд өмнө өвдөж эмнэлэгт хэвтэж байгаагүй. Өвдөөд эмнэл­гээр явж оношлуулахад зөндөө их мөнгө гарсан. Тэгээд дараа нь “Эмчил­гээ авахгүй болсон байна. Гэртээ гар” гээд гарга­чихсан. Одоо дотор муу­хайрч, цусаар огиод бай­хад түргэн тусламж ирж үзчихээд орхиод явчих юм. Авах эмнэлэг олдохгүй, хувийн эмнэлгүүд даат­галаас мөнгө олдохгүй гээд авахгүй юм.”

 “Найдвар” хоспист хэвтэж эмчлүүлж буй өвчтөн Р

Байдал ийм л байна. Үнэндээ хөн­гөвчлөх тус­ламж, үйл­чилгээ авснаар эдгэрэх найдваргүй өвчтөн өвдөлт, сэтгэл санааны зовиур шаналгааг хам­гийн багаар мэдэрч, ер­дийн амьдралаа үргэлж­лүүлэх, үр хүүхэд, хань ижил, эцэг эхтэйгээ хэвийн харилцах, тоглож наадах, хайрлаж дурлах, шүтэж бишрэхээс эхлээд өвчнийхөө тухай үнэн зөв мэдээлэл авах, эмчилгээ, асаргааныхаа талаар шийд­вэр гаргахад оролцох чадвартай болдог. Хам­гийн чухал нь өвдөлт ша­налгаагүй болсноор өвч­төн гэрийнхэндээ захиа­саа хэлэх, гэрээслэлээ бичих, мөрөөдлөө бие­лүүлэх, дуусгаагүй ажлаа гүйцэлдүүлэх, уулзахыг хүссэн хүмүүстэйгээ уул­зах зэргээр үхэлд “бэлт­гэлтэй байж” тав тухтай, сэтгэл дүүрэн нас эцэслэх боломжтой юм.  

Орчин үеийн өндөр хөгжиж буй анагаах ухаа­ны төвшинд өвдөлт, бусад зовиурыг хөнгөвчлөх бо­ломжтой атал тусламж, үйлчилгээ үзүүлэхгүйгээр өвчтөнг бие махбод, сэт­гэлзүйн хувьд шаналган зовоох нь хэрцгий, хүнлэг бус харьцаа гэж үздэг. Тиймээс “Өвчтөнд хөн­гөвчлөх эмчилгээ үйл­чил­гээ үзүүлэхгүйгээр хүнд өвдөлт шаналалд хүргэж байгаа нь хэрцгий хүнлэг бус, хүний нэр төрийг гутаасан хандлагын хэл­бэр мөн. Хөнгөвчлөх тус­ламж, үйлчилгээг хүр­тээмжтэй болгох талаар яаралтай арга хэмжээ ава­хгүй бол олон хүний өвчин шаналал зогсохгүй. Иймээс улс орон бүр хөн­гөвчлөх тусламж, үйл­чилгээ авахад саад тотгор болж буй дүрэм журмуудаа өөрчлөх талаар бүхий л боломжтой арга хэмжээ авах шаардлагатай” гэж НҮБ-ын эрүү шүүлт, хэрц­гий, хүнлэг бус, хүний нэр төрийг доромжилсон харь­цаа буюу шийтгэлийн асууд­лаарх Тусгай илтгэгч Манфред Новак онцол­жээ.

Өвчтөн шаардлагатай тохиолдолд хөнгөвчлөх тусламж үйлчилгээ авч чадахгүй байх нь Үндсэн хуулийн Арванзургадугаар зүйлийн зургаа дахь заалт, Эдийн засаг, нийгэм, соё­лын эрхийн тухай олон улсын пактын арван­хоёр­дугаар зүйлийг зөрчсөн үйлдэл юм.

 

ХОЖУУ ОНОШЛОГДСОН ХҮМҮҮСИЙН 61.4 ХУВЬ НЬ ЖИЛ ХҮРТЭЛХ ХУГАЦААНД Л АМЬДАРДАГ

Манай улсад 2010 оны байдлаар хорт хавдартай хэмээн оношлогдсон хү­мүүсийн 79.1 хувь нь өвч­нийхөө III, IҮ үе шатанд орсон үедээ оношлогджээ. Хорт хавдрын улмаас нас барсан хүмүүсийн 61.4 хувь нь анх онош­логд­соноосоо хойш нэг жил хүртэлх хугацаанд л амь­дарсан байна. Эдгээр хүмүүс цус алдах, дотор муухайрах, огиж бөөлжих, гэдэс дүү­рэх, суулгах, түгжрэх, амьсгаадах, амьсгал давч­дах, ханиах, хэвтрийн цооролт, хавд­рын эдгэ­рэшгүй шархны улмаас өвдөлтийн шоконд орж ихээхэн зовж шаналж нас бардаг байна.

Гэтэл хөнгөвчлөх тус­ламж үйлчилгээ хөгжсөн орнуудад хорт хавдрын үсэрхийлэл илэрснээс хойш өвчтөний амьдрах хугацаа дунджаар 2.5-4 жил байдаг аж. Иймээс хүндээр өвдөж, асаргаа шаардлагатай болсон өвч­төн хөнгөвчлөх тусламж, үйлчилгээ маш чухал гэдэг нь харагдаж байна.

Баримт

“...Хорт хавдрын ул­маас би ажил хийх бо­ломжгүй болж цалин ор­логогүй болсон. Эхнэр, дүү хоёр маань намайг байнга сахиж, асрах шаард­лага­тай болсноор ажил хийж чадахгүй байна. Асрам­жийн мөнгө хэт бага тул гэр бүл, гурван хүүхэд маань байнгын санхүү­гийн гачигдалтай, эм та­рианы зардалд сар бүр 300 000-аас дээш төгрөг зарцуулж байна.”

“Найдвар” хоспист эмчлүүлж буй өвчтөн Ж

Энэ мэтчилэн Ойр дот­ны хүнээ асарч сувилахын тулд ихэнх тохиолдолд гэр бүлийн аль нэг гишүүн сурч боловс­рох, ажил хө­дөлмөр эрхлэх боломжгүй болж, тэр хэ­рээр өрхийн төсөв хүндэрч, санхүүгийн болон сэтгэл зүйн дарамт гэр бүлийг нөмөрдөг.

 

УЛСЫН ХЭМЖЭЭНД 150-210 ХӨНГӨВЧЛӨХ ЭМЧИЛГЭЭНИЙ ОР ХЭРЭГЦЭЭТЭЙ БАЙНА

Баримт

“... Хөдөөнөөс онош тодруулахаар эхнэр хүү­тэйгээ хотод ирсэн. Хорт хавдар гэж оношлогдон, олон янзын эмчилгээг нэлээд удаан хугацаанд хийлгэсэн ч бие улам му­удаж, сүүлдээ буцаж нутаг руугаа явж чадахааргүй болтлоо дордсон. Хүүхдүүд маань зарим малаа зарж, намайг асарч сувилахаар хотод шилжиж ирсэн.”

“Найдвар” хоспист эмчлүүлж буй өвчтөн А

Дэлхийн улс орнууд хүн амын насны бүтэц, өвчлөлийн байдал зэргийг харгал­зан хөнгөвчлөх тусламж, үйлчилгээний орны хэрэг­цээгээ тодор­хойлдог бай­на. Тухайлбал, Исланд, Норвеги, Нидер­ланд, Люксем­бург, Польш зэрэг улсуудад 100000 хүн ту­тамд таван ор, Авст­ралид 100000 хүн тутамд 6-7 ор, Шинэ Зеландад 100000 хүн тутамд 10 ор байхаар тодорхойлжээ. Дэлхийн улс орнуудын жишигтэй харьцуулан үзвэл манай улсад 100000 хүнд хөн­гөвчлөх тусламж, үйлчил­гээний ор 5-8, Улаан­баатар хотод 50-80 ор, улсын хэмжээнд 150-210 хөнгөвчлөх эмчилгээний ор хэрэгцээтэй байна. Гэвч одоогийн байдлаар улсын төсөв, хувийн хэвш­лийн санхүүжилттэй орны тоо улсын хэмжээнд нийт 40 байгаа нь шаард­лагатай хэмжээнээс 81 хувиар дутуу байгаа юм.

Хөгжингүй улс орнуу­дын иргэдтэй харьцуу­лахад монгол хүний архаг, хүнд өвчнөөр өвдөх магад­лал өндөр байгааг харгал­заж үзвэл манай улсад хөнгөвчлөх эмчилгээний ор 210-аас ч илүү байх шаардлагатай байна. Түүнч­лэн хөнгөвчлөх тусламж, үйлчилгээ хөдөө орон нутагт огт байх­гүй­гээс олон мянган хүний эрх зөрчигдөж байна.

“...Манай хороонд хорт хавдартай 10 гаруй хүн бий. Тэдэнд опийн гарал­тай бэлдмэлүүд (opiate) кодеин, морфин зэрэг на­муу цэцэгнээс гаргаж ав­даг бодисууд, опийн эмүүд (opioid) төвийн болон за­хын мэдрэлийн тогтол­цооны тусгай опийн ре­цепторт очиж нөлөөлдөг байгалийн ба нийлмэл гаралтай эмүүд, үүнд ко­деин, морфин, оксикодон, фентанил зэрэг эмийг жороор олгохгүй байгаа. Жор нь ч байхгүй. Тийм шаардлага ч тавиагүй. Олон ажилтай, тайлан тооцоо их гаргадаг тул түүнийг хөөцөлдөж бай­гаагүй”

Өрхийн эмч Ө

2011 онд Эрүүл Мэн­дийн сайд, Сангийн сайд, Нийгмийн Хамгаа­лал, Хө­­­дөлмөрийн сайдын хам­тарсан тушаалаар “Даат­гуулагчид үзүүлэх тусламж үйлчилгээний хувьсах зардлын хэмжээг төрийн өмчийн эрүүл мэн­дийн байгууллагад хөн­гөвчлөх үйлчилгээ 90 000 төгрөг байхаар 2011 оны арванхоёрдугаар сарын 30-нд тогтоожээ.  Үүний зэрэгцээ Хөнгөвчлөх тус­ламж, үйлчилгээ зүүлж буй байгууллагууд нь амьд­ралын төгсгөлийн шатанд үзүүлэх нэн шаард­лагатай 60 нэр төр­лийн эм, хэрэгслээр хан­гагдсан байх шаард­лага­тай байдаг.

Баримт

Жил бүрийн эцэст мор­фины нөөц цагаасаа өмнө дуусдаг учраас 10-12 сард өвчтөнд өвдөлт намдаах тунгаар биш нэр төдий амсуулах тунгаар өгч, өвчтөнийг зовоосоор байна. “Ивээл” хосписын захирал, гадаадын иргэн Х.Ш өвдөлттэй өвчтөн нь өвчин намдаах эм байхгүйгээс хэрхэн зовж шаналж байгааг нь хараад уйлж байсан.

Монголын Хөнгөвчлөх Тусламж Үйлчилгээ Нийгэмлэгийн гишүүдтэй хийсэн ярилцлагаас...

Зовиурыг хөн­гөвч­лөхөд шаардлагатай эмийг үнэ төлбөргүй олгох хууль тогтоомжийг баталсан боловч шаардлагатай эм хэрэгсэл огт хангалтгүй байна. Энэ нь өрхийн болон дүүргийн эмнэл­гийн ажлын ачаалал их байгаагаас иргэдэд хөн­гөвч­лөх тусламж, үйлчил­гээ үзүүлэх боломжгүй, нөгөө талаас тэдгээр эм­нэл­гийн удирдлагын ал­даатай бодлого, эмч мэр­гэжилтнүүдийн хөн­гөвч­лөх тусламж, үйлчил­гээ үзүүлэх арга зүй дут­маг байдагтай холбоотой юм.

 

ОДОО ЗАСГИЙН ГАЗРЫН Л АЖИЛ ҮЛДЛЭЭ

Энэ бүхнээс дүгнэхэд хорт хавдар болон бусад эдгэршгүй хүнд өвчний улмаас өдөр хоногоо хү­лээж буй өвчтөний өвчин, зовиурыг бага боловч ним­гэлэх талаар төрөөс ши­нээр авч хэрэгжүүлэх бод­лого шаардлагатайг харуулж байна. 

Хөнгөвчлөх тусламж үйлчилгээ үзүүлж байгаа төрийн болон хувийн хэвшлийн эмнэлгүүдийг эрүүл мэндийн даатгалын сангаас юм уу, төсвөөс зардлыг нь санхүүжүүлдэг эрх зүйн орчинг бий бол­гох шаардлагатайг Хүний эрхийн үндэсний комис­соос УИХ-д өргөн барьсан “Монгол Улс дахь хүний эрх, эрх чөлөөний төлөв байдлын талаарх 11 дэх илтгэл”-дээ зөвлөжээ.

Харин ХЭҮК-оос ирүүл­­сэн энэхүү тогтоолын төсөлд дурдсан санал, зөвлөмжийг үндэс­лэн Хууль зүйн байнгын хорооноос Хөнгөвчлөх эм­чилгээний төв байгуулах тогтоолыг энэ сарын 16-ын өдрийн хурал­даа­наа­раа гаргаж Засгийн газарт /Н.Алтанхуягт/ ажил хэ­рэг болгохыг даал­гасан юм.

Энэхүү тогтоолд өнөө­гийн бодлогыг шинэчлэх,  санхүүжүүлэх эрх зүйн орчинг бий болгох, хөн­гөвчлөх тусламж, үйлчил­гээ үзүү­лэх тусгай нэг­жийг бий болгож, орон тоо, цалин хангамжийн асуудлыг шийдвэрлэх, шаардлага­тай эм, эм­нэл­гийн хэрэгс­лийн хангам­жийг нэ­мэг­дүүлэхийг тусгасан байв. Өнөөдөр Монголд хорт хавдар болон бусад эдгэршгүй хүнд өвчний улмаас зовж, шаналж буй хүмүүст амьдралын сүү­лийн өдрүүдээ амар тайван өнгөрүүлэхэд шаард­лага­тай эмнэлэг, эмч, суви­лагч, эм тариа, эмчилгээ үйлчилгээг цогцоор нь шийдэж, хэрэгжүүлэх чухал үүрэг Засгийн газарт л үлдлээ.