Улаанбаатарынхан хотын нийтийн тээврийн үйлчилгээнд сэтгэл дундуур явдаг. Хотын баячууд хэзээ ч нийтийн унаагаар хөл дүүжлэхгүй. Дунд давхаргынхан өөр, өөрийн жижиг тэргээрээ тэрүүхэндээ өмчтэй хүн болж давхидаг билээ. Үлд­сэн нь нийтийн унаанаас ихэнхдээ хөөгдөж “үнэмлэхтэн” гэх мэтээр ад үзэгдсээр арай гэж зорьсон газартаа хүрдэг. Нийтийн тээвэр нийтэд хүрэлцэхгүй, үйлчилгээ нь тааруу, жолооч нар нь галзуу аятай давхидаг гэх мэтээр сайн мэдээ ба­рагтаа л бол дуулгадаггүй. Нэг сая гаруйхан хүнийг нийтээр нь хэл амгүй тээвэрлэж чадахгүй, жолооч нар нь ажил хаяж, иргэд хөлдөх дөхсөн. Энэ үеэр Улаан­баа­тар хотын Захирагч Э.Бат-Үүл “Нийтийн тээврийг амжилттай хөгжүүлсэн”  хэмээн шаг­нал хүртэж хотын иргэдийг ичээв.

 Дэлхийн хамгийн шигүү суурьшилтай Манила хот 16.3 сая хүн амтай. Тэд монголчуудын зовлон, жаргалыг нарийн мэдэх үү. Шагнуулах үн­дэс­лэл, машины дугаа­раар ялгаварлах ажил нь бус­дын өмчид халдаж байгаа хэргийн эхлэл гэдгийг хүний эрхийн хуульч нар мээрт нэг бус удаа са­нуулж байсансан. Шаг­нал авах бас нэг үндэслэл нь АХБ-ны төслөөр Улаанбаатар тусгай замын автобус төслийг амжилттай хэрэг­жүүлж, нийтийн тээврийн менеж­ментийг сайжруул­сан гэнэ. Энэ бол цаасан дээрх уран төсөөлөл юм. Энэ мэт нялуун үйлдлийг Шинэчлэлийн Засгийн газраас хориглосон. Өөрс­дий­гөө ид шидтэй мэтээр тодорхойлж бусад байгуул­лагаар шагнуу­лахыг  хориг­лосон биш бил үү, хотын дарга аа!