Д.СҮРЭН

Д.Нацагдоржийн нэ­рэмжит Улаанбаатар хо­тын нийтийн номын сан­гийн байр гэхээр хү­мүүс андахгүй. Эл газрын үүдэнд шилэн өргөтгөл босгож 2007 онд Нийс­лэлийн Засаг дарга асан Ц.Батбаяр Сүхбаатар дүүр­гийн II хорооны нутаг дэвсгэрт байрлах Төв номын сангийн барилгын гадна үүд хэсгийг “Сэтгэл зүйн мө­рөөдөл төв” ТББ-д түрээ­сийн гэрээгээр эзэм­шүүлэхийг зөвшөөрсөн захирамж гаргаж байжээ. 

Энэ төрийн бус бай­гууллагын тэргүүн нь нийс­лэлийн ИТХ-ын тө­лөөлөгч “эсэргүү” М.Ган­баатарын аав гэж хэлбэл хүмүүс илүүтэй мэдэх байх. Тэд номын сангийн газраас 420 ам метр тал­байг эзэмших болжээ. Ту­хайн үед талбайг эзэмшигч н.Мягмар­жав газрын тү­рээс өгч байхаар тохирсон ч өнөөдөр  сард 300 га­руйхан мян­ган төгрөг төл­дөг байна. 

Энэ номын сан нь 1980 онд ашиглалтад ор­сон. Улаанбаатар хот дахь цорын ганц зо­риулалтын номын сан. Гэтэл тэнд 10 орчим байгуул­лагаа ба­рааны болон ном, бичиг хэргийн дэлгүүр, гэрэл  зургийн студи, морин хуу­рын болон төгөлдөр хуу­рын сургалтын төв, оёд­лын газар гэх мэт номын сан­гаас тэс өөр төрлийн үйл ажиллагаа явуулж байна. Нийтдээ 300 гаруй мян­ган номын багтаамж­тай хоёр танхим тус бүрдээ 120 уншигчийн суудалтай, Хууль эрхзүйн төв гэж хуул зүйн чиглэлийн ном­той, 80 хүний суудалтай 10 мянга гаруй фондтой номын сан байсан. Гэвч өргөтгөл барьснаар энэ танхим хаагджээ. Одоо энэ номын сан нарны гэ­рэл тусахгүй харанхуй, бүгчим, ямар ч агааргүй  шахам хонгил болсон гэнэ. Энэ байдлыг Нийслэлийн мэргэжлийн хяналтын газ­раас шалгаад “Стан­дартад тохирохгүй газрыг уншлагын зориу­лалтаар ашиглалаа” гэдэг ажээ.