Б.УРАН

Нэг сая орчим төг­рөгтэй л бол гадаадад аялаад, гахай шувууны мах идэж үзээд, ирээд бусаддаа гай­хуулах тун амархан бол­жээ. Учир нь сүүлийн жи­лүүдэд олон улсын аялал жуулчлалын бизнес эр­чим­тэй хөгжиж байна. Ма­найхан ч дэлхийн олон улс руу аялаж, зугаалах болж. Нэг талаар энэ нь сайн хэрэг, харин нөгөө талаар эрсдэл ихтэй зу­гаал­га. Яагаад эрсдэл их­тэй гэхээр манай улсын аялал жуулч­лалын хууль, эрхзүйн орчин тун бүрхэг хэвээр байна.

Монголд ирэх гадаа­дын жуулчдын тухай ярихаас биш гадаад руу зорчиж буй монгол ир­гэдийнхээ тухай мартчих­сан гэсэн үг. Жилд хэдэн хүн, аль улсад хамгийн ихээр зорчиж, хэдэн төг­рөг манай улсаас гадаг­шилж байгаа тухай мэ­дээ­лэл Соёл, спорт аялал жуулчлалын яам, Гадаа­дын харилцааны яамны алинд нь ч алга. Өөрөөр хэл­бэл энэ сал­барын мэ­дээ­лэл тун бүрхэг болол­той. Олон улсын аялал жуулч­лалын харил­цааг зохицуу­лах эрх зүйн орчин дутмаг учраас монгол жуулч­дын эрх зөрчигдөх асуудал удаа дараа гардаг. Харин тэд­ний гомдлыг бүрэн шийд­вэрлэсэн нь үгүй. Тиймээс бид тур опера­то­руу­дын хүлээх ха­риуц­лага, гадаад дахь мон­­гол­чуудын эрх ашиг сэдвийг хөндөж бай­на. Юуны өмнө олон ул­сын аялал жуулчлал ма­най оронд ямар байдалтай байгааг тоймлон хүргэе.

 

 

ГЭРЧИЛГЭЭ АВСАН 700 ТУР ОПЕРАТОР БАЙНА

 

Аялал жуулчлалын ком­­паниудыг ангилж, зэ­рэглэл тогтоох ажлыг Мон­голын аялал жуулч­лалын холбооноос хийдэг. Одоогийн байдлаар гэр­чилгээ авсан 700 гаруй тур оператор байдаг аж. Эд­гээрээс зарим нь гэрчил­гээ авсан ч үйл ажиллагаа явуулдаггүй, зарим нь зөвхөн гадаадаас жуулчин авчирдаг байх жишээтэй. Монголчуудын ихэвчлэн зорчдог нь Азийн орнууд. Тодруулбал, Малайз, Син­­гапур, Дубай, Хай­нань, Чежү, Ханой, Далянь, Бээжин, Хонг­конг, Макао, Шанхай, Тайланд, Турк, Утай Гүм­бэн, Вьетнам, Филиппин гэх мэт. Аяллын үнэ өрт­гийн хувьд ч боломжийн. Ихэнх аялал нэг сая 500 мянган төгрөгт багтдаг. Энэ бол нэр бүхий томоо­хон тур операторуудын санал болгодог үнэ. Харин хувь хүмүүс үүнээс ч бага төлбөрөөр гадаадад аялуул­­на гэх зар хаа сай­гүй бий. Гадаадад аялах жуулчлалын хэлбэр олон юм. Аялал зугаалгын байхаас гадна эмчилгээ, бизнес, мөргөл, шашин, сексийн гэх мэт. Ихэнх аялал 4-5 хоног байх ба авч явж байгаа компани нь зочид буудал, өдрийн гурван хоол, автобус, үзвэрийн төлбөр, хөтөч, тийз, даатгал зэргийг үйлчилгээндээ багтаадаг. Тур операторуудын хувьд тухайн улсын аялал жуулчлалын компанитай хамтын ажиллагаа сайн байх шаардлагатай. Аялагч­дын сэтгэл ха­намж, аюулгүй байдлыг хангахад хүлээн авсан компани нь чухал үүрэг гүйцэтгэдэг. Тэр бүр га­даадад зорчоод байдаггүй монгол жуулчин тухайн аяллыг өндөр сэтгэгдэл­тэй хүлээн авч байхад, нүд тайлсан, юм мэдэх хүмүүс нь сэтгэл дундуур үлддэг гээд аялалтай холбоотой асуудал олон гардаг. Энэ бүхнийг эс тооцон зөвхөн жуулчны эрхийг харь оронд хэрхэн хамгаалдаг талаар энд хөндсөн юм.  Тур оператор компаниуд энэ асуудалд хамгийн их хариуцлага хүлээх учир­тай.

 

АМИА АЛДСАН НАСТНЫ ХЭРЭГТ ЭРҮҮ ҮҮСГЭЭГҮЙ

 

Тур операторынх нь хариуцлагагүй байдлаас болж монгол жуулчны эрх харийн оронд зөрчигдсөн хэд хэдэн тохиолдол гар­сан билээ. Тэдгээрээс нэлээд ноцтойд тооцогдох нь өнгөрсөн жил өрнөсөн үйл явдал. “Монгол туур­гат­ны бахархал дэлхийн академи” хэмээх аялал жуулчлалын компани Чин­гэлтэй дүүргийн 52 ахмадыг Бээжин хотоор долоо хоног аялуулах хө­төл­бөртэйгөөр авч яваад Хятадын талын хамтрагч байгууллагадаа төлбөрөө төлөөгүй байснаас болж дээрх иргэд тус улсад барь­цаалагдаж байв. Өдрийн ганцхан хоолтой, яг л шо­ронд байгаа мэт өдөр хоногийг өнгөрөөж байсан тэдгээр буурайгаас нэг нь хүний нутагт харамсал­тай­гаар амиа алдсан юм.  “Монгол туургатны бахар­хал дэлхийн академи”  гэх компани нь Чингэлтэй дүүргийн хороод дээр “Эрээн, Бээжин хотоор долоо хоногийн турш аялахад ердөө 360 мянган төгрөг. Үүнд өдрийн гур­ван хоол, байрны зардал гээд бүх зүйл багтсан. Хорооны ажилд идэвхи­тэй оролцдог, улсдаа хийж бүтээсэн зүйлтэй ахма­дуу­дад ийнхүү хөнгөлөлт­тэй үнэ үзүүлж байна. Хэрэв хорооны дарга нь таван хүн хамруулбал өөрийг нь үнэгүй авч яв­на” гэх зэргээр суртал­чилж байжээ. Ингээд Чингэлтэй дүүргээс 2000 гаруй өндөр настнууд бүрт­гүүлж, мөнгөө төлсөн байна. Тэдний хувьд одоо найдваргүй компаниар зуучлуулан харийн орныг зориогүйдээ баярлаж суу­гаа байлгүй. Энэ хэрэг тэгээд л замхарсан. Гадны нөлөөтэй нас бараагүй тул хэрэг үүсгэх үндэслэлгүй гэж Цагдаагийн байгуул­лагаас тайлбарлаж байна. Жуулчдынхаа эрхийг зөрч­сөн үйлдэлдээ “Мон­гол туургатны бахархал дэлхийн академи” ха­риуц­лага хүлээгээгүй. Монгол жуулчид гадаад улсад саатуулагдаж, хон­гилд хоол ундгүй хоносон удаах тохиолдол саяхан гарсан. “Женко тур”, “Нью трэйвэл”, “Жуул­чин” компаниудын шуга­маар БНСУ-ын Чежү аралд очсон 224 монгол жуулчнаас долоо нь тус улсын шалган нэвтрүүлэх газар саатуулагдсан. Ту­хайн үедээ агаар орох цонхгүй хонгилд хоол унд­гүй хоригдож байгаагаа тэнд байсан иргэд фэйс­бүүк, твиттерээр дамжуу­лан мэдэгдэж байв. Өөрс­дийг нь аврахыг гуйн тусламж хүсч байсан юм. Тэр саатуулах газрынх нь ханан дээр монгол жуулч­дын бичиж үлдээсэн олон баримт байсныг н.Энх­дэл­гэр гэх эмэгтэй хэв­лэлийнхэнд дамжуулж байлаа. Харин энэ хэрэгт тэд өөрсдөө буруутай гэ­сэн дүгнэлтийг Гадаад харилцааны яамны Кон­су­лын газраас гаргаснаар асуудал дууссан. Саатуу­лагдсан иргэдийн за­ри­мыг нь БНСУ-д орох эрх нь хязгаарлагдсан, за­римынх нь аяллын зо­рилго тодорхойгүй, бичиг баримтын зөрчилтэй болох нь тогтоогдсон тул аяллын компаниуд буруугүй гэж мэдэгдэж байв. Жуулчны­хаа аяллын зорилгыг тодор­хойлоогүй, бичиг баримтынх нь зөрчлийг нягтлаагүй, зөвхөн ашгаа түрүүлж харсан оператор компаниуд мөн л хариуц­лага хүлээгээгүй юм.

 

ЖУУЛЧДЫГ ХАМГААЛАХ ХУУЛЬ БАЙХГҮЙ

 

Монгол Улсын Аялал жуулчлалын тухай хуу­лийг уншигч та нэг ха­раа­рай. Хэдэн ч удаагийн засвар, нэмэлт өөрчлөлт орсон юм бүү мэд. Харахад л нүд эрээлжлэм. Хаягд­сан, цоорсон зүйл заалтын талаар ярих ч хэрэггүй. Энэ салбарын харилцааг зохицуулах учиртай ганц хууль нь зөвхөн нэг талыг барьсан дутуу хууль гэдэг­тэй холбогдох албаныхан нь санал нийлж байна. Тодруулбал, Монголын нутаг дэвсгэр дээрх аялал жуулчлалтай холбоотой асуудлыг л зохицуулдаг. Гадаадад аялахаар явсан монгол жуулчид төр, за­сагт хамаагүй. Тэд хам­гаалал хүртэх эрхгүй гэсэн үг. Тэгэхээр улайм цайм мөнгийг нь луйвардаж, гадаадад аваачин төө­рүүлж, тонон, бэртэж гэм­тээн, амь насыг нь хө­нөөхөөс бусад тохиолдолд эрүүгийн хэрэг үүсгэх үндэслэлгүй гэж цагдаа­гийнхан тайлбарласан нь аргагүй юм. Тэгэхээр тав тухыг нь алдуулсан, саа­туулсан, хоол ундаар үйлч­лээгүй гэх мэт үйлдэлдээ хариуцлага хүлээхгүй гэ­сэн үг. Магадгүй бусад хуулийн дагуу захиргааны шийтгэл ногдууллаа гэхэд торгуулийн хэмжээ нь инээд хүрмээр бага. Монгол Улсын Хүний эрхийн үндэсний комис­сын хууль нь хүртэл зөвхөн Монголын нутаг дэвсгэрт ажиллаж, амь­дарч байгаа иргэдийн хүрээнд үйлчилдэг гэж Хүний эрхийн үндэсний комиссынхон учирлаж бай­на. Гэхдээ тэд хуулиа­раа явна гээд гадаадад байгаа монголчуудаа тоох­гүй орхиж чаддаггүй гэнэ. Гэвч манай улсын хууль тогтоомжийн энэхүү ойл­гомж­гүй, учир дутагдалтай байдал нь монгол хүний үнэ цэнийг хэрхэн үнэлж байгааг тодорхой харуулж байна. Зөвхөн аялал жуулч­лалаар харь орныг зорьсон төдийгүй гадаадад байгаа нийт монголчуу­дын эрх ашиг энэ сэдвээс улбаалан хөндөгдөхөөр боллоо.

Үргэлжлэл бий